opis

Pochodząca z lat 30. XX w. damska piżama wywodzi się jej męskiego odpowiednika. Określenie piżama wywodzi się z języka hindustani. Do XVII w. piżama była bowiem tylko codziennym strojem Hindusów. Pierwotnie była ona luźnym i przewiewnym strojem, uszytym ze względu na warunki klimatyczne z obdarzonej dużymi właściwościami higroskopijnymi bawełny. Taką piżamę zapożyczyli sobie przybyli do Indii w XVII w. Europejczycy. Od tego czasu też funkcjonuje w języku angielskim nazwa piżama, odnosząca się do ww. odzienia. Formalnie piżamę jako bieliznę nocną, zaczęto traktować dopiero na początku XX w. w odniesieniu do angielskiego stroju do spania szytego z wysokogatunkowych tkanin i przeznaczonego dla eleganckich mężczyzn. Ta forma bielizny nocnej całkowicie wyparła z mody męskiej wcześniej używaną koszulę. Panie zaczęły korzystać z wygodnych i niekrepujących ruchów piżam jedwabnych dopiero w trakcie II wojny światowej. Modę na nie wylansowała Coco Chanel, która uznała, że nawiązująca do piżamy plażowej forma, w odniesieniu do jej nowego wykorzystania, nie powinna naruszyć dobrych obyczajów. W latach 20. XX wieku piżamą, a w zasadzie pyjama de studio określało się luźne rzeczy noszone po domu, natomiast termin pyjama de plage lub de casino stosowany był do ubiorów plażowych, również wylansowanych przez wspomnianą wcześniej Mademoiselle Chanel.
Marta Galik