Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Przodzik  grevan  to element odświętnego stroju kobiecego z Afganistanu Uszyty z jedwabiu bogato zdobiony haftem i aplikacjami ze złotej taśmy pasmanteryjnej  lamelki oraz lusterek Motyw centralny ornamentu stanowią współśrodkowe krzyże mające znaczenie symboliczne krzyż jako cztery strony świata cztery żywioły cztery pory roku Ukazanie wszechświata zarówno w jego formie przestrzennej jak i czasowej 
Przodzik wykorzystywano do kobiecej koszulisukni nazywanej ghagra Miała ona szerokie rękawy 
z ozdobionymi haftem mankietami Podobny haft występował w postaci pasa ornamentalnego u dołu sukni Na tradycyjny strój kobiecy w Afganistanie oprócz opisanej koszulisukni składał się długi watowany chałat  noszony zimą spodnie szarawary  o wąskich nogawkach od kostek do kolan fałdziste powyżej kolan oraz obuwie  pantofle z podgiętymi noskami wyszywane szychem lub kolorową bawełną Zasłony zwanej purdah koczowniczki nie nosiły Uzupełnieniem ubioru była obfita biżuteria składająca się z bransolet  na rękach i nogach  naszyjników licznych pierścieni kolczyków w uszach i nosie Stanowiła ona własność kobiety i jej zabezpieczeniebrLidia Zganiacz
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Przodzik

miejsce powstaniaAfganistan
technika szycie - maszynowe, haft - ręczny:
materiałjedwab, bawełna, kordonek - , aplikacje z lusterek, gazon ze złotej "lamelki"
wymiary40,00 cm x 40,00 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 7065/L/2584

opis

Przodzik – grevan – to element odświętnego stroju kobiecego z Afganistanu. Uszyty z jedwabiu, bogato zdobiony haftem i aplikacjami ze złotej taśmy pasmanteryjnej – lamelki oraz lusterek. Motyw centralny ornamentu stanowią współśrodkowe krzyże, mające znaczenie symboliczne: krzyż jako cztery strony świata, cztery żywioły, cztery pory roku. Ukazanie wszechświata zarówno w jego formie przestrzennej, jak i czasowej. Przodzik wykorzystywano do kobiecej koszuli-sukni nazywanej ghagra. Miała ona szerokie rękawy, z ozdobionymi haftem mankietami. Podobny haft występował, w postaci pasa ornamentalnego, u dołu sukni. Na tradycyjny strój kobiecy w Afganistanie oprócz opisanej koszuli-sukni składał się długi, watowany chałat – noszony zimą, spodnie szarawary – o wąskich nogawkach od kostek do kolan, fałdziste powyżej kolan oraz obuwie – pantofle z podgiętymi noskami, wyszywane szychem lub kolorową bawełną. Zasłony, zwanej purdah, koczowniczki nie nosiły. Uzupełnieniem ubioru była obfita biżuteria, składająca się z bransolet – na rękach i nogach – naszyjników, licznych pierścieni, kolczyków w uszach i nosie. Stanowiła ona własność kobiety i jej zabezpieczenie.
Lidia Zganiacz