opis

Lucjan Kintopf (1898-1979) polski twórca – projektant tkanin i mebli, architekt wnętrz; pedagog. Studia artystyczne ukończył dyplomem w Państwowej Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, w 1929. Od 1928, przez 10 lat był dydaktykiem warszawskiej uczelni. Utalentowany projektant i twórca tkanin żakardowych, wprowadził technikę żakardowską, od ponad stu lat powszechnie stosowaną w przemyśle, do programu studiów artystycznych. Traktował tę technikę jako narzędzie kształtowania unikatowego dzieła sztuki. W 1926 był w gronie założycieli Spółdzielni Artystów „Ład” i w pierwszych latach istnienia był jej dyrektorem. Spółdzielnia spełniła bardzo istotną rolę w rozwoju polskiego wzornictwa. Wpłynęła znacząco na charakter wnętrz w instytucjach państwowych i w prywatnych domach. W okresie międzywojennym Lucjan Kintopf, wraz z członkami „Ładu”, uczestniczył w tworzeniu wielu reprezentacyjnych wnętrz. Jego żakardy znalazły się m.in. w pomieszczeniach polskich placówek dyplomatycznych i Sejmu Drugiej Rzeczypospolitej. Były prezentowane na licznych wystawach w Polsce i bardzo wielu wystawach sztuki polskiej poza granicami. Był wynalazcą, który łączył talent artystyczny z uzdolnieniami technicznymi. W latach 30. zaprojektował model krosna klawiaturowego, które pozwalało artystom na samodzielne realizowanie projektów bez pomocy specjalisty-tkacza i znacznie skracało czas poświęcony na projektowanie. Wynalazek, opatentowany w 1938, prezentował na Wystawie Światowej w Nowym Jorku, w 1939. Po drugiej wojnie wykładał na Wydziale Sztuki Wnętrza i Rzeźby w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, a w latach 1950-1956, w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi, na Wydziale Wzornictwa Włókienniczego. Pracował jako ekspert przy kwalifikacji projektów dla przemysłu włókienniczego. Projektował i tworzył tkaniny, projektował meble, zajmował się architekturą wnętrz, niejednokrotnie we współpracy z żoną – Haliną Karpińską-Kintopf. Projekt „Orły” jest jednym z tych dzieł Lucjana Kintopfa, które stało się sztandarowym stylem przedwojennego Ładu: połączenia dominującego w europejskiej sztuce użytkowej tamtej epoki stylu art déco z tradycyjnym polskim wzornictwem. „Orły”, wykonane w kilku koloryzacjach, reprezentowały polską sztukę użytkową na wystawach m.in. Paryżu, Kopenhadze, Moskwie, Wenecji, Nowym Jorku, wzbudzając ogromne zainteresowanie polską tkaniną. Ze względu na swój reprezentacyjny charakter zdobiły wnętrza instytucji państwowych jak aula szkoły Morskiej w Gdyni, Polski Instytut Współpracy z Zagranicą czy Dom Polaków z Zagranicy. Kompozycja „Orłów” wypełniona rytmicznie rozmieszczonymi w prostokątnych polach motywami orłów heraldycznych z zamkniętymi koliście skrzydłami oraz formami zbliżonymi do trójkątów w układzie koncentrycznym.
Ewa Matłaszewska