opis

Moda lat 40.XX w. w damskiej sylwetce znacznie poszerzyła linię ramion, bardzo wyraźnie zaakcentowała talię, a spódnicę skróciła. Z racji mody deficytowej okresu wojny i okupacji, już z końcem poprzedniej dekady modne stały się wszelkiego rodzaju szale i chusty wiązanie na głowie w różnego rodzaju turbany i opaski. Kapelusze były niewielkich rozmiarów i również noszone z przodu, nasunięte nierzadko na twarz. Zaakacentowanie sylwetki na jej czubku, znacznie wydłużyło jej proporcje. Jednym z dwóch modnych wówczas uczesań były włosy zaczesane wysoko do góry i zwinięte na czubku głowy w loki. Drugi typ fryzur przewidywał ustawione przekrojem do przodu rurki-loki, a reszta włosów swobodnie opadać miała na ramiona „na pazia”. Ozdobami były wówczas sztuczne kwiaty, wstążki – aksamitki i różnego rodzaju siatki. Nowe fryzury wymagały wprowadzenia w modniarstwie nowych form i konstrukcyjnych rozwiązań. Do kapeluszy noszonych na czubku głowy doszywano podtrzymujące całość nakrycia od tyłu wstążki. Moda na tego typu mocowania zainspirowała paryskich fryzjerów – Gervais i Aubry, którzy w 1945 r. zaczęli lansować fryzury, w których pasma włosów owijające głowę miały imitować stosowane w kapeluszach wstążki.
Marta Galik