Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
pPunca brakarska wykonana dla Zjednoczonych Zakładoacutew Przemysłu Bawełnianego K Scheiblera i L Grohmana SA Pomysł na połączenie przedsiębiorstw pojawił się po zakończeniu I wojny światowej ndash zdecydowano się woacutewczas na ten krok żeby wyjść z kryzysu finansowego ktoacutery był konsekwencją zniszczeń i strat maszyn i surowcoacutew podczas działań wojennych Oficjalnie zakłady te zostały połączone 2 grudnia 1921 r stając się jednocześnie największym przedsiębiorstwem w przemyśle włoacutekienniczym w kraju Stopniowo odbudowywano zakłady i kupowano maszyny Na lata 20 I 30 XX w mimo załamań produkcji związanych m in Z kryzysem przypadły głoacutewne inwestycje firmy W czasie II wojny światowej zakłady zostały uznane przez władze okupacyjne za własność niemiecką i funkcjonowały jako spoacutełka akcyjna W roku 1945 stopniowo uruchamiano poszczegoacutelne oddziały W latach 40 I 50 Firma kilkukrotnie zmieniała nazwę od bdquoPod Zarządem Państwowym Zjednoczone Zakłady Włoacutekiennicze K Scheiblera i L Grohmana w łodzirdquo po nacjonalizacji przemysłu do bdquoZPBP im J Stalinardquo Ostatecznie w styczniu 1962 r zakłady zmieniły nazwę na bdquoŁZPB im Obrońcoacutew Pokoju Uniontex rdquobr br emAgata Śroacutedkowskaemp
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Punca brakarska z zakładów Scheiblera i Grohmana

data powstaniaXX. 1921-1930
miejsce powstaniaPolska - Łódź
technikaodlew
materiał drewno, mosiądz
wymiary11,0 cm x 5,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 7478/H/647

opis

Punca brakarska wykonana dla Zjednoczonych Zakładów Przemysłu Bawełnianego K. Scheiblera i L. Grohmana SA. Pomysł na połączenie przedsiębiorstw pojawił się po zakończeniu I wojny światowej – zdecydowano się wówczas na ten krok, żeby wyjść z kryzysu finansowego, który był konsekwencją zniszczeń i strat maszyn i surowców podczas działań wojennych. Oficjalnie zakłady te zostały połączone 2 grudnia 1921 r., stając się jednocześnie największym przedsiębiorstwem w przemyśle włókienniczym w kraju. Stopniowo odbudowywano zakłady i kupowano maszyny. Na lata 20. I 30. XX w., mimo załamań produkcji związanych m. in. Z kryzysem, przypadły główne inwestycje firmy. W czasie II wojny światowej zakłady zostały uznane przez władze okupacyjne za własność niemiecką i funkcjonowały jako spółka akcyjna. W roku 1945 stopniowo uruchamiano poszczególne oddziały. W latach 40. I 50. Firma kilkukrotnie zmieniała nazwę, od „Pod Zarządem Państwowym Zjednoczone Zakłady Włókiennicze K. Scheiblera i L. Grohmana w łodzi” (po nacjonalizacji przemysłu) do „ZPBP im. J. Stalina”. Ostatecznie w styczniu 1962 r. zakłady zmieniły nazwę na „ŁZPB im. Obrońców Pokoju Uniontex ”.

Agata Śródkowska