opis

Krótki, kożuchowy bezrękawnik – keptar – noszony był na Huculszczyźnie zarówno przez kobiety, jak i mężczyzn. Zakładano go bezpośrednio na koszule. Keptary były szyte ze skór owczych, dobrze wyprawionych – białych wierzchem, od spodu z czarnym, długim włosem. Były bogato zdobione aplikacjami ze skóry, mosiężnymi kółkami oraz obszyciami z kolorowych włóczek, często zakończonych pomponikami. Zdobienie, polegające na wykorzystaniu skóry i wełny, nazywano jerowaniem. Wzór wypełniał prawie całą powierzchnię keptara, układając się na przodach wertykalnie, a na plecach horyzontalnie – wzdłuż dolnego brzegu. Na przody naszywano też ozdobne kieszonki. Bezrękawnik ten zawiązywano pod szyją rzemieniem zakończonym pomponami. Współcześnie keptary wytwarza się ze skaju, a wełniane nici zastępuje akrylem, który jest mocniejszy.
Lidia Zganiacz