opis

Gorset był najkosztowniejszym elementem kobiecego ubioru, noszonym głównie przez dziewczęta do stroju odświętnego. Składał się z dwóch przodów, pleców i doszytych do dolnej krawędzi kaletek, czyli owalnych lub trapezowatych klapek. Zapinany był na rząd guzików lub sznurowany – wstążką albo tasiemką przewlekaną przez druciane zaczepy przymocowane na obu przodach. Początkowo gorsety szyto z tkanin wełnianych, potem z adamaszku, a następnie z aksamitu. Te aksamitne zdobione były haftem oraz naszyciami z koralików i cekinów, nazywanych „żydowskimi centkami”. Początkowo zdobienie cekinami stosowano dość oszczędnie, akcentując nimi krawędzie szwów lub wplatając je między hafty. Z czasem jednak na plecach i przodach gorsetów, z gęsto naszytych cekinów, zaczęto układać całe wzory roślinne. Zawsze większa kompozycja znajdowała się na plecach, mniejsze na przodach. Do szerokiego rozpowszechnienia się tej techniki zdobniczej przyczyniły się gorsety krakowskie.
Lidia Zganiacz