opis

Kompozycja nieprzedstawiająca, ażurowa, podporządkowana pionowej osi symetrii, o kształcie zbliżonym do pięciokąta, zbudowana z jednakowej szerokości pasów gobelinu, zawieszonych poziomo, równolegle i wypełniających pole trójkąta równoramiennego oraz pasów zwisających z jego ramion. Pasy połączone z siatką, która również stanowi zakończenie kompozycji w kształcie zbliżonym do prostokąta. Z siatki miedzy pasami poziomymi wychodzą pasy pionowe z wierzchu krótkie, lekko skośne od środka i lekko wywinięte, a od spodu dłuższe pionowo zwisające. Z siatki kończącej pasy wychodzą nieregularnie. Wszystkie pasy zakończone krótkimi frędzlami z osnowy. Dwa punkty zawieszenia
Krystyna Arska-Perepłyś, studiowała na Wydziale Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom, z wzornictwa przemysłowego, pod kierunkiem Lecha Tomaszewskiego, uzyskała w 1965. Przez ponad 30 lat pracowała w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego. Uprawia twórczość w zakresie tkaniny unikatowej, tkaniny użytkowej, architektury wnętrz i wystawiennictwa. Jej kompozycje unikatowe cechuje geometryzacja i rytmizowanie powtarzanych elementów, stosowanie symetrii. W tkanych pracach, dla których ważnym aspektem artystycznego wyrazu jest przeplot, artystka odnajduje i kreuje uporządkowane struktury, wyprowadzone z właściwości materiału i techniki jego przetwarzania. Jest autorką unikatowych wielkoformatowych kompozycji i kameralnych miniatur, w których niebarwione, zwykle roślinne przędze – tkane, splatane – służą budowaniu złożonych struktur i rzeźbiarskich reliefów. Jej kompozycje wykorzystują właściwości miękkiej materii, przywołują skojarzenia z porządkami i rytmami obecnymi w przyrodzie.