opis

Kompozycja nieprzedstawiająca, niesymetryczna, wypełniona znakami zbliżonymi do odwróconej cyfry „1”. Linearne formy ułożone w rzędach skośnych o nieregularnych odstępach. Zróżnicowana wielkość i grubość znaków. W dolnej partii gobelinu największe zagęszczenie wzoru. Przewrotną odwrotnością kompozycji Szary jest inna tkanina - nieco większy gobelin „Jedynki” z 1989 roku. Rozpoznawalna i konsekwentna twórczość Elżbiety Kędzi stanowi świadectwo nieustających poszukiwań prowadzonych na polu sztuki abstrakcyjnej. Zaskakujące, wciąż różnorodne układy kompozycyjne złożone z ograniczonej gamy znaków (1,x,.,+,-) lub form geometrycznych wypełniają reliefową płaszczyznę tkanin. Mocny kontrast pomiędzy tłem a symbolem podkreśla graficzny charakter prac, zaś staranne opisanie znaków przypomina kaligrafię. Gradacja achromatycznych barw, ich intensywność i mocny kontrast, ma wpływ na czytelność kompozycji. Język form i barw zostaje sprowadzony do autorskiego schematu kompozycyjnego. Elżbieta Kędzia studiowała na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Dyplom z wyróżnieniem obroniła w Pracowni Dywanu i Gobelinu prof. Antoniego Starczewskiego. Od 1976 roku do 2014 roku była pracownikiem naukowym macierzystej uczelni. Tytuł profesora uzyskała w 2004 roku. W latach 2005-2012 Dziekan Wydziału Tkaniny i Ubioru łódzkiej ASP. Obecnie swoją wiedzą i doświadczeniem wspiera Instytut Architektury Tekstyliów - Politechniki Łódzkiej, gdzie jest pedagogiem od 2014 roku. W swojej twórczości artystka sprawdza i wykorzystuje najnowsze możliwości technologiczne w obrębie tkaniny artystycznej. Uprawia gobelin, żakard, żakard komputerowy. Swobodnie operuje umiejętnościami z zakresu technik tkackich, jak i projektowania graficznego.
Monika Kowalczyk