opis

Abstrakcyjna kompozycja złożona z trzech warstw nakładających się na siebie w dolnej partii. Dwie górne powierzchnie gobelinu rozszerzają się ku dołowi, warstwa spodnia szerokości górnego brzegu. Płaty tkaniny wyrastają jeden spod drugiego. Całość wykonana z sizalu o naturalnych barwach utrzymanych w odcieniach ciepłych i chłodnych. Kompozycję zamyka pas niebiesko-szafirowy w dolnej partii części spodniej. Pofałdowanie powierzchni struktury z włókna a jednocześnie ich nawarstwienie przypomina uskokową strukturę piaszczystej wydmy. Tytuł „Diuny” to rodzaj językowej gry, odniesienie do angielskiego określenia „dunes” oznaczającego wydmy. „Diuna” to również tytuł książki z gatunku science fiction. Autorem powieści jest Frank Herbert. Miejsce akcji toczy się w obrębie całej planety o nazwie Diuna. Panuje tam klimat, jaki można porównać do pustynnego krajobrazu na Ziemi. Prezentowana praca może stanowić rodzaj powidoku krajobrazu morskiego widzianego przez Martę Gąsienicę-Szostak, absolwentkę Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Studia ukończyła w 1964 roku uzyskując dyplom na Wydziale Architektury Wnętrz. Umiejętności warsztatu tkackiego zdobyła na stażu w Pracowni Tkaniny École nationale supérieure des arts appliqués w Paryżu (obecnie École nationale supérieure des arts appliqués et des métiers d'art, w skrócie ENSAAMA). Po powrocie z Francji, w 1973 roku przeprowadziła się do Zakopanego, gdzie zamieszkała na stałe i przyjęła najbardziej popularne nazwisko w tym regionie Polski. Od 1982 roku była pedagogiem w Technikum Tkactwa Artystycznego im. H. Modrzejewskiej w Zakopanem. Działalność twórczą poświęciła tkaninie unikatowej. Jej prace, choć pozostają abstrakcyjne, często odnoszą się do form zaczerpniętych ze świata natury („Diuny”, „Huba”, „Erozja lodowca”, „Jesion” - żeby wymienić tylko wybrane gobeliny). Wystawiała wielokrotnie w kraju i za granicą, na wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Monika Kowalczyk