opis

Abstrakcyjna kompozycja złożona z trzech warstw nakładających się na siebie w dolnej partii. Dwie górne powierzchnie gobelinu rozszerzają się ku dołowi, warstwa spodnia szerokości górnego brzegu. Płaty tkaniny wyrastają jeden spod drugiego. Całość wykonana z sizalu o naturalnych barwach utrzymanych w odcieniach ciepłych i chłodnych. Kompozycję zamyka pas niebiesko-szafirowy w dolnej partii części spodniej. Pofałdowanie powierzchni struktury z włókna a jednocześnie ich nawarstwienie przypomina uskokową strukturę piaszczystej wydmy. Tytuł „Diuny” to rodzaj językowej gry, odniesienie do angielskiego określenia „dunes” oznaczającego wydmy. „Diuna” to również tytuł książki z gatunku science fiction. Autorem powieści jest Frank Herbert. Miejsce akcji toczy się w obrębie całej planety o nazwie Diuna. Panuje tam klimat, jaki można porównać do pustynnego krajobrazu na Ziemi. Prezentowana praca może stanowić rodzaj powidoku krajobrazu morskiego widzianego przez Martę Gąsienicę Szostak, absolwentkę Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku). Studia ukończyła w 1964 roku uzyskując dyplom na Wydziale Architektury Wnętrz. Umiejętności warsztatu tkackiego zdobyła na stażu w Pracowni Tkaniny École nationale supérieure des arts appliqués w Paryżu (obecnie École nationale supérieure des arts appliqués et des métiers d'art, w skrócie ENSAAMA). Po powrocie z Francji, w 1973 roku przeprowadziła się do Zakopanego, gdzie zamieszkała na stałe i przyjęła najbardziej popularne nazwisko w tym regionie Polski. Od 1982 roku była pedagogiem w Technikum Tkactwa Artystycznego im. H. Modrzejewskiej w Zakopanem. Działalność twórczą poświęciła tkaninie unikatowej. Jej prace, choć pozostają abstrakcyjne, często odnoszą się do form zaczerpniętych ze świata natury („Diuny”, „Huba”, „Erozja lodowca”, „Jesion” - żeby wymienić tylko wybrane gobeliny). Wystawiała wielokrotnie w kraju i za granicą, na wystawach zbiorowych i indywidualnych.
Monika Kowalczyk