opis

Niesymetryczna kompozycja przedstawiająca korzenie roślin złożone z głównego i wielu bocznych, rozczłonkowanych na mniejsze, drobne, w kształcie pofalowanych linii, na tle wypełnionym drobnymi korzeniami, plamami barwnymi drobin i warstw gleby oraz wody i stylizowanymi często z wyraźnymi formami liści o zróżnicowanym kształcie, roślinami w górnej partii, ukazuje w formie przekroju płynne przechodzenie części naziemnych w podziemne. Praca ta oddaje w pełni język artystyczny Barbary Falkowskiej, która sięgając po „abstrakcyjny” świat natury, przy jednoczesnym pietyzmie dla oddania autentyczności ukazywanej rzeczywistości, daje wyraz czemuś więcej. Nie jest to tylko „fotograficzne” zbliżenie wycinka ziemi z korzeniami w niej tkwiącymi ponad którą widnieje skrawek powierzchni z łąkową zielenią. Otwarty charakter kompozycji prowokuje do przedłużenia spojrzenia poza oglądany obraz - ku nieskończoności, wprowadzając poczucie niepowstrzymanego ruchu i wieczystego trwania zarazem. Zachodzące ciągłe procesy wzrastania, dojrzewania, łączność i współzależność roślinności z korzeniami i życiodajną wodą skłaniają z kolei do refleksji nad kruchością ludzkiego życia i jego nierozerwalnej łączności z otaczającym nas światem.
Bratumiła Leligdowicz