Karta

następna karta poprzednia karta więcej opcji przejdź do udostępniania wizerunków
Tkanina dekoracyjna  kilim  przeznaczona do zawieszenia na ścianie Wykonana na ręcznym warsztacie tkackim w ramach Spółdzielni Przemysłu Ludowego i Artystycznego Opocznianka w Opocznie Założeniem Cepelii było aby każda spółdzielnia posiadała własny styl i odrębność warsztatową co mogła osiągnąć poprzez działania artystyczne własnej grupy projektantów oraz pielęgnowanie miejscowych tradycji tkackich Dla wełnianych tkanin dekoracyjnych regionu opoczyńskiego charakterystyczne są geometryczne wzory kostkowe zwane bąckami kuloskami lub koziołkami Uzyskuje się je dzięki zastosowaniu specjalnej techniki  tkania przez deskę Nici osnowy  najczęściej parami po 2 lub 4  wybiera się iglicą lub pręcikiem i zakłada na deskę ułożoną za nicielnicami obok wałka nadawczego Deska ta leżąc płasko nie przeszkadza w tkaniu Przy tworzeniu wzoru ustawia się ją bokiem dzięki czemu nici na nią naciągnięte unoszą się do góry umożliwiając przerzucenie czółenka z dodatkowym wątkiem zdobniczym W efekcie uzyskuje się delikatny pasowy motyw kostkowy
brLidia Zganiacz
dodaj do zamówienia
Dodano do zamówienia

Kilimek

wytwórniaCentrala Przemysłu Ludowego i Artystycznego
data powstania1959 r
miejsce powstaniaPolska - opoczyński
technikagęstość/10cm: (O)100 (W)50/50, kier.skr.: (O)S (W)Z/Z, raport: (O)2 (W)2; splot płócienny rypsu wątkowego
materiał(O) - len, (W) - len/wełna
wymiary200,0 cm x 80,0 cm
prawa autorskiedomena publiczna
numer inwentarzaCMW 942/L/17

opis

Tkanina dekoracyjna – kilim – przeznaczona do zawieszenia na ścianie. Wykonana na ręcznym warsztacie tkackim, w ramach Spółdzielni Przemysłu Ludowego i Artystycznego „Opocznianka” w Opocznie. Założeniem Cepelii było, aby każda spółdzielnia posiadała własny styl i odrębność warsztatową, co mogła osiągnąć poprzez działania artystyczne własnej grupy projektantów oraz pielęgnowanie miejscowych tradycji tkackich. Dla wełnianych tkanin dekoracyjnych regionu opoczyńskiego charakterystyczne są geometryczne wzory kostkowe, zwane bąckami, kuloskami lub koziołkami. Uzyskuje się je dzięki zastosowaniu specjalnej techniki – „tkania przez deskę”. Nici osnowy – najczęściej parami po 2 lub 4 – wybiera się iglicą lub pręcikiem i zakłada na deskę, ułożoną za nicielnicami, obok wałka nadawczego. Deska ta, leżąc płasko, nie przeszkadza w tkaniu. Przy tworzeniu wzoru, ustawia się ją bokiem, dzięki czemu nici na nią naciągnięte unoszą się do góry, umożliwiając przerzucenie czółenka z dodatkowym wątkiem zdobniczym. W efekcie uzyskuje się delikatny pasowy motyw kostkowy.
Lidia Zganiacz