Karta
Szczotka do lnu
| Nazwa | Wartość |
|---|---|
| wytwórnia | nieznana |
| data powstania | XIX. 1822. (?) |
| miejsce powstania | Polska - nieznana |
| technika | wbijanie, cięcie, dłutowanie |
| materiał | drewno, mosiądz |
| wymiary | 10,0 cm x 15,5 cm x 60,5 cm |
| prawa autorskie | domena publiczna |
| numer inwentarza | CMW 9466/N/533 |
opis
Szczotka do czesania lnu lub konopi. Podstawę stanowi deska z karbami na końcach oraz wyciętymi dwoma otworami. Do deski przybity klocek, obity mosiężną blachą. Z boków blacha ozdobiona esowatymi wzorami; wybita data powstania 1822.
Len po zbiorze jest poddawany składającej się z kilku procesów obróbce. Len był wyrywany, nie ścinany jak zboże, a następnie oddzielano ziarna od słomy lnianej. Następnie łodygi były roszone – układane w strumieniu, stawie, bądź pozostawiane działaniu rosy. Po tym czasie łatwiej można oddzielić było włókno od słomy lnianej. Odbywało się to w procesie międlenia, kiedy to zdrewniałe części łodyg były łamane na cierlicach bądź międlicach i częściowo oddzielone od włókien. Wówczas odbywało się trzepanie, podczas którego usuwana jest reszta paździerzy z włókna. Ostatnią czynnością jest czesanie, przy użyciu szczotek. . Zabieg ma na celu rozdzielenie tasiemek włókien, wyczesanie włókien krótkich (pakuł) i usunięcie pozostałych jeszcze po trzepaniu paździerzy.
Marcin Gawryszczak


