opis

Agnieszka Janas we wstępie do swojej książki „Elegantki. Moda ulicy lat 50. i 60. XX wieku” wspomina, że buty „szyto na miarę w Łodzi w pracowni sławnego Gajderowicza”. Przed wojną pracownia znajdowała się przy ulicy Piotrkowskiej 103, w nieistniejącym już niewielkim budynku wybudowanym ok. 1873 r. przez Maksymiliana Fritza. Pod tym adresem działał również, zorganizowany przez Towarzystwo „Kropla Mleka”, główny punkt wydawania mleka na potrzeby dzieci. Zamiłowanie Jana Gajderowicza do obuwia zaowocowało opatentowaniem w 1948 roku elastycznych korkowych wkładek do butów sportowych. Dzięki nim cały spód buta miał dokładnie przylegać do stopy, nie zsuwać się z pięty, nie niszczyć pończoch, zapewniał elastyczność stopie i nie przepuszczał wilgoci ani zimna. Znajdujące się w kolekcji Centralnego Muzeum Włókiennictwa pantofle z pracowni Jana Gajderowicza posiadają fason typowy dla lat 30. XX wieku. To, co je odróżnia od obuwia damskiego poprzedniej dekady jest brak paska na podbiciu, grubsze, solidniejsze obcasy i zaokrąglony przód. Wykonano je ze skóry w kolorze czarnym. W obrębie noska, obłożyny i języka zastosowano skórę wężową, natomiast w przyszwie, tylniku i obcasach użyto cienką skórę licową. W skórzanej, jasnobrązowej wyściółce znajduje się wgłębiony i podmalowany na czarno napis: „Jan Gajderowicz. Łódź, Piotrkowska 103 tel.130-52”.
Daniel Okrasa