opis

Prezentowana lornetka teatralna należy do zapomnianych już akcesoriów. Jeszcze pół wieku temu lornetki stosowane były na widowniach teatrów czy oper do obserwacji odległych obiektów. W Polsce zdobyły popularność w drugiej połowie XIX w., kiedy podczas przedstawień widownię skryto w ciemności. Uwaga widza skupiła się wtedy na scenie i aktorach, a sama lornetka stała się obowiązkowym akcesorium pań i panów na widowni. Wcześniej lornetki używane były raczej do podglądania widzów w lożach oraz do podpatrywania najmodniejszych kreacji. W Encyklopedii powszechnej z 1864 r. można odnaleźć definicję hasła „lornetowanie”, wyjaśnione jako: „niedyskretne zwracanie oczu na przedmioty czy osoby”. Podobną funkcję do lornetki spełniał lorgnon, czyli połączone ze sobą dwa szkła optyczne z rączką do przytrzymywania ich przy twarzy. Najdroższe lornetki nie były wykonywane przez optyków, ale przez jubilerów, którzy do ich ozdabiania używali kamieni szlachetnych.

Anna Grala