opis

Pudło na kapelusz pochodzi z łódzkiej Fabryki Kapeluszy Karol Goeppert i datowane jest w przybliżeniu na 1918 rok.. Firma została założona w 1883 roku, a pierwszy sklep mieścił się w kamienicy Scheiblera przy Piotrkowskiej 11. W 1886 roku, obok zagranicznych kapeluszy na półkach i ekspozytorach, znaleźć można było własne wyroby, a ich popularność i jakość wykonania sprawiły, że w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku fabryka została przeniesiona na Podleśną. Rozwój przedsiębiorstwa sprawił, że w 1912 roku posiadało ono trzy sklepy przy Piotrkowskiej, a fabryka zatrudniała ponad dwustu robotników. W latach dwudziestych XX wieku firmę przejęli spadkobiercy Karola Goepperta, a 1928 roku zawiązali oni spółkę akcyjną. Sklep przy Piotrkowskiej 292 był najnowszym adresem pojawiającym się w ogłoszeniach przedsiębiorstwa dopiero w latach trzydziestych XX wieku. Niestety od 1935 roku przedsiębiorstwo zmagało się z kłopotami finansowymi, do których przyczyniły się nadużycia prokurenta. O sensacyjnym aresztowaniu i procesie donosiła prasa, a problemy w rodzinie Goepperta sprawiły, że jeden z synów Karola Goepperta popełnił samobójstwo w 1938 roku. Rok później ogłoszono upadłość przedsiębiorstwa, a przejęte przez banki kapelusze i opakowania w niskich cenach zalały rynek, co spotkało się z oburzeniem ze strony firm oferujących nowe produkty. Pudło na melonik stanowi przykład popularnych wówczas opakowań na kapelusze, a jeszcze ciekawszym eksponatem czynią go napisy. Z dwóch stron pudełka oraz na wieku widnieją oznaczenia w języku polskim, niemieckim i rosyjskim, świadczące o różnorodnej klienteli przychodzącej do salonów firmowych. W zbiorach Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi znajduje się również przykład pudła z późniejszego okresu działalności Fabryki Kapelusza Karol Goeppert pod numerem inwentarzowym CMW 11998/O/1452, a porównanie tych obiektów ukazuje różnice we wzornictwie tych dekad.
Anna Grala