opis

Koszulka damska jest przykładem T-shirta reklamowego, na którym widnieje nazwa znanej w okresie PRL- u marki Hoffland. W tym czasie T-shirt był już niezwykle popularny zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, choć jego historia sięgająca drugiej połowy XIX wieku związana była tylko i wyłącznie z męska garderobą. Prototypem dla koszulki były tzw. koszulko-majtki, które jako mało wygodny element bielizny został poddany pewnym przeróbkom. Przede wszystkim rozdzielono koszulkę od majtek, dzięki czemu podkoszulka zyskała zbliżoną formę do dzisiejszego T-shirta. Do rozpowszechnienia koszulki w znacznym stopniu przyczyniła się na początku XX wieku armia amerykańska, która złożyła zapotrzebowanie na wygodną bieliznę pod mundur dla swoich żołnierzy. Dopiero w latach 50. XX w. podkoszulki przestały pełnić funkcję tylko i wyłącznie bielizny, a miało to miejsce za sprawą wielkiego ekranu. W kinach pojawia się film „Tramwaj zwany pożądaniem” gdzie młody Marlon Brando pokazuje się w wytartych jeansach oraz obcisłym, białym T-shircie. Kilka lat później James Dean w „Buntowniku bez powodu” powiela sukces białej podkoszulki. Odtąd koszulka zaczyna być nośnikiem manifestu, wykracza poza swoja pierwotną funkcję i staje się symbolem buntu wobec zastanej rzeczywistości. Z czasem na koszulkach pojawiają się nadruki świadczące o zainteresowaniach, idolach czy sprzeciwie wobec sytuacji politycznej ich właścicieli. Barbara Hoff projektowała T-shirty w różnych kolorach, najczęściej z logo Hofflandu w różnych konfiguracjach. Traktowała go jako element codziennej garderoby, który można nosić do spódnicy, spodenek czy spodni. W każdym sezonie wprowadzała pewne modyfikacje, w zależności od mody zmieniała kolor, szerokość rękawów czy jego długość. T-shirt z wyeksponowanym logotypem marki Hoffland był zapowiedzią tendencji w której markowa odzież zaczęła odgrywać dużą rolę, jako przejaw społeczeństwa konsumpcyjnego. Logo nie pełniło już tylko i wyłącznie funkcji zdobniczej, ale również funkcję reklamową.
Anna Grala