opis

Prezentowane bermudy damskie powstały w Krawieckiej Spółdzielni Pracy Żoliborzanka w Warszawie według projektu Barbary Hoff, założycielki marki Hoffland. Projektantka pokazywała czytelnikom „Przekroju” nowy sposób noszenia krótkich spodenek: do żakietów, marynarek, płaszczy materiałowych, a także z kolorowymi pończochami do szpilek. Bermudy zastępowały długie spodnie i spódnice nawet w bardziej oficjalnym stroju. A skąd wzięły się bermudy? Nazwa spodenek pochodzi od wysp Bermudów znajdujących się na Oceanie Atlantyckim, które są autonomiczną kolonią należąca do Wielkiej Brytanii. Na wyspach znane były już pod koniec XIX wieku, nosili je oficerowie brytyjskiej armii stacjonujący na tropikalnych i pustynnych terenach. Przed II wojną światową bermudy zostały zaadaptowane jako strój sportowy do gry w golfa i tenisa, po wojnie zaś stały się oficjalnym strojem biznesowym. Mężczyźni na Bermudach nosili je w połączeniu z cienkimi podkolanówkami, elegancką koszulą, krawatem, marynarką oraz mokasynami. Ich fason był dokładnie określony. Podobno oryginalne bermudy miały mieć 21/22 cale, a ich długość musiała kończyć się dokładnie 7 i pół centymetra nad kolanem. To właśnie z wysp Bermudów moda na te krótkie spodenki przeniknęła do innych krajów, a szczególnie do Stanów Zjednoczonych, gdzie stały się one obowiązkowym elementem uniformów studenckich, jak i również opanowały amerykańskie ulice. Z czasem w szczególności w latach 80 bermudy przeszły pewne modyfikacje, ich długość została zmieniona, doszyte zostały mankiety oraz kieszenie, obniżony krok. Zaczęto szyć je z bardzo kolorowych tkanin, często we wzory kwiatowe. Przestały być tylko domeną męskiego stroju, zaczęły się one pojawiać również jako element damskiego wizerunku, czego przykładem są bermudy Hofflandu ze zbiorów Centralnego Muzeum Włókiennictwa.

Anna Grala